ستم‌گران از اين محبت ، منحرفتان نكرد تا آن‌كه روزگار ما را دريافتيد و خدا دولت ما را بر شما حاكم كرد . شما به وسيله ما از همه مردم نيكوتريد و نزد ما از همه محترم‌تر . من بر مقررى شما يك‌صد درهم افزودم ، پس آماده باشيد كه من خون‌ريزى « 1 » هستم كه مباح مىكنم ، و قيام‌كننده‌اى هستم كه نابودى مىآورم . بدين ترتيب ، ابو العباس خطبه خود را با تهديد و تطميع به پايان رساند . « 2 » پس از وى داوود بن على ، عموى خليفه ابو العباس ، بر منبر رفت و خطبه‌اى طولانى خواند و آن را با ستايش خدا ، كه ميراث رسولش را به بنى عباس بازگردانده ، آغاز كرد و گفت : « حمد شايسته خداست ، خدا را شكر ، خدا را شكر ، خدا را شكر كه دشمن ما را هلاك كرد و ميراث پيغمبرمان محمد صلّى اللّه عليه و آله را به ما رساند . » « 3 » بدين شكل ، عباسيان براى اثبات حقانيت خود در به عهده‌گيرى خلافت ، به ميراث عباس از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله استناد كردند و وصيتى را كه ابو هاشم بن محمد بن حنفيه به امام عباسى ، محمد بن على سپرده بود ، مستمسك قرار ندادند ؛ چرا كه شيعيان امامى ، منكر اين وصيت بودند و از آن اظهار بىاطلاعى مىكردند . داوود بن على در ادامه خطبه‌اش خداى را ستايش كرد و گفت : « حق در بين خاندان پيامبرتان به جاى خود برگشته است . » او گفت : « عباسيان در طلب دنيا قيام نكرده‌اند ، بلكه سبب قيامشان اين بود كه بنى اميه خلافت را غصب كردند ، و هم‌چنين از ستم‌هايى كه بر عموزادگانشان ( علويان ) رفته بود ، خشمناك بوده‌اند . » سپس گفت : « ما عزتى را كه حقمان بود از غاصبان آن ( بنى اميه ) به زور پس گرفتيم و خشم ما براى عموزادگانمان بود . » آن‌گاه داود زشتىهاى حكومت امويان را برشمرد و اعلان كرد كه پس از برپايى دولت عباسى ، همهء مسلمانان در ذمه خدا و پيامبرش و در تعهد عباس خواهند بود و عباسيان بين مردم طبق كتاب خدا و سنت رسولش حكم خواهند كرد .

--> ( 1 ) . نيكلسون در كتابش مىنويسد : كلمهء سفّاح به معناى مرد سخىاى است كه بسيار مىبخشد . و اين نام را به بعضى از شيوخ عرب در جاهليت داده‌اند . ) . 352 . P ; sbarA eht fO . tsiH . tiL ( ( 2 ) . براى آگاهى از متن خطبه ر . ك : تاريخ طبرى ، ج 6 ، ص 81 - 83 . ( 3 ) . همان .